Kim była Elżbieta Żaczek?
Elżbieta Żaczek, urodzona w 1896 roku w Złakowie Borowym, to jedna z najwybitniejszych twórczyń łowickiej wycinanki. Dorastała w rodzinie, w której sztuka ludowa była codziennością – jej mama była tkaczką i hafciarką, siostra tworzyła wycinanki, a ojciec i wuj zajmowali się stolarstwem i rzeźbą. Od najmłodszych lat rozwijała swój talent, początkowo zajmując się tkactwem i haftem, by z czasem całkowicie poświęcić się wycinance.
Lokalna szkoła wycinankarstwa
Żaczek nie tylko sama tworzyła, ale także przekazywała swoje umiejętności młodszym pokoleniom. Uczyła mieszkanki Złakowa Borowego sztuki wycinania, tworząc w ten sposób lokalną „szkołę” wycinankarstwa. Dzięki jej działalności tradycja łowickiej wycinanki była kultywowana i rozwijana.
Charakterystyka twórczości
Jej prace zachwycają niezwykłą wyobraźnią, bogactwem motywów i mistrzowską kompozycją. Tworzyła zarówno klasyczne, symetryczne wzory, jak i pełne realizmu kwiaty, ptaki oraz sceny z życia dawnej łowickiej wsi. Każda wycinanka była małym dziełem sztuki. Wiele z nich trafiło do muzeów, kolekcji prywatnych oraz do Cepelii, dzięki czemu łowicka sztuka ludowa zyskała uznanie w całej Polsce.
Dziedzictwo
Twórczość Elżbiety Żaczek do dziś pozostaje jednym z najpiękniejszych przykładów kunsztu i bogactwa tradycji regionu łowickiego. Jej prace są świadectwem niezwykłego talentu i pasji, a także ważnym elementem dziedzictwa kulturowego Ziemi Łowickiej. Źródło: M. Bartosiewicz, J. Słomska-Nowak, Łowickie. Twórcy ludowi. Pamięć ocalona. Szlak dziedzictwa kulturowego Ziemi Łowickiej, t. II, Łowicz 2009.
Źródło: Biblioteka Publiczna w Zdunach
Fot. m.facebook.com
